Rozmyślanie nie może zatrzymywać się jedynie na pojedynczych rzeczach, lecz musi stać się medytacją, w której ustaje myślenie dyskursywne. Wówczas medytacja przeradza się w kontemplację. Dopóki ujmujemy Boga pojęciowo, dopóty dotykamy nie Jego samego, ale Jego obraz (cień).  o. Hugo M. Enomiya-Lassalle SJ

„Współudział naszego ciała w modlitwie i szukaniu Boga nie jest tylko kwestia dyscypliny lub umiejętności lecz przede wszystkim czci i milczenia (wyciszenia się) oraz wsłuchiwania się w to co jest większe od nas i ponad nami, choć w tajemniczy sposób także obecne w nas.” Waltraud Herbstrith

Po co żyjemy? Jaki jest sens naszego życia? Co naprawdę się w tym życiu liczy? Te niezmiernie ważne pytania można postawić jedynie w perspektywie końca. To koniec wieńczy dzieło. A nasze życie jest takim dziełem, którego sens osłoni to, co będzie na końcu.

Postać proroka Eliasza od kiedy pamiętam przemawiała do mnie w sposób bardzo mocny. Trudno mówić o identyfikowaniu się z tą postacią, bo ani czasy w których dane mi jest pełnić moja posługę, ani doświadczenia mają się nijak do doświadczeń, jakie były udziałem tego niezwykłego proroka. Jeśli jednak maiłbym szukać postaci, która jest mi w Biblii […]

Abba Jan mawiał: Naszym prawdziwym pokarmem nie jest to, co spożywamy, ale to co możemy strawić. Bogactwa nie przysparzają nam nasze zarobki, ale nasze oszczędności. Podobnie z prawdziwą wiarą – nie jest nią to, co wyznajemy, ale to co na co dzień stosujemy w życiu”.