Z Ewangelii według św. Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Strzeżcie się, żebyście uczynków pobożnych nie wykonywali przed ludźmi po to, aby was widzieli; inaczej bowiem nie będziecie mieli nagrody u Ojca waszego, który jest w niebie.

Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni to lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę. Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. (Mt 6,1.5-6).

Na mocy chrztu świętego staliśmy się dziećmi Bożymi i członkami  wspólnoty Kościoła. Wspólnoty, jest tym doświadczeniem, które bez wątpienia ułatwia nam podążanie drogą wiary. Możemy się bowiem odwołać do doświadczeń duchowych tych, którzy tę drogę już przeszli, czasem przeciwrając całkiem nowe szlaki wiary. Możemy też liczyć na wsparcie tych, którzy dzisiaj idą obok nas drogą podobnej jak my duchowości – w naszym wypadku jest to droga medytacji monologicznej.  

Wspólnota Kościoła u progu Wielkiego postu proponuje nam podjęcie sprawdzonych środków prowadzących do wewnętrznej przemiany. Do radykalnej wewnętrznej odnowy zwanej nawróceniem.

Jesteśmy zaproszeni i uzdolnieni do tego, by podjąć dziś post – postawić granice swej zmysłowości. By wejść do izdebki swego serca i odnowić i pogłębić intymną więź z Bogiem. Jesteśmy zaproszeni do jałmużny – spojrzenia poza własne ego nosa i dostrzeżenia potrzebujących sióstr i braci, których dziś tak wielu jest pośród nas z powodu wojen lub innych wydarzeń.

Ojcowie Pustyni mówili, że głównym celem Wielkiego Postu jest Prawda. Praktyki wielkopostne maja nas przybliżyć do prawdy o nas samych, o naszej duchowej kondycji, ale też do Boga i świadomości, że bez pomocy Jego łaski niewiele możemy uczynić. Jak chcesz żyć? Jakim chcesz być człowiekiem? W jakiego Boga chcesz wierzyć? Jak chcesz odnosić się do drugiego człowieka? Jak chcesz traktować siebie?

Nie można rozpocząć okresu Wielkiego Postu, nie stawiając sobie dzisiaj tych pytań. Pozwólmy, aby praktyka medytacji pozwoliła nam usłyszeć odpowiedzi na te pytania na głębszym poziomie. Na poziomie serca.